De reis, de zoektocht.

Wanneer moet u dan wel bij mij zijn voor kunst?
Heel simpel. Wanneer u iets anders dan anders wilt. Iets wat handgemaakt is met veel tijd en aandacht. Iets dat door Hem uit mij is gegroeid de afgelopen jaren. En wat zich in sneltreinvaart aan het ontplooien is. Zoals je meteen al op mijn site kunt zien noem ik mijzelf een Christen. Niet zeker wetende wat dat woord nou precies inhoud anders dan het voor de hand liggende geloof in Jezus Christus als God. Hem zie ik dan ook als mijn Koning en grote Leider in het maken van mijn kunst. Zonder de gave van geduld en een enorm doorzettingsvermogen van God had ik dit alles niet tot stand kunnen krijgen.

We zijn op zoek naar alles wat leeft buiten onszelf. Men zegt dat sommige planeten honderdzestigduizendmiljoenmiljart lichtjaar ver weg zijn. Terwijl we niet eens weten wat dat precies betekent. We zijn niet eens in staat om de afstand tussen ons hart en ons verstand te overbruggen. Laat staan dat we moeten zoeken naar één of andere planeet die weet ik veel hoeveel lampejaren ver verwijderd zou moeten zijn van de mooie aarde waarop we leven. Wat heeft het voor zin dat we als collectief opzoek zijn naar zo ontzettend veel dingen die zich allemaal buiten onszelf bevinden. Terwijl we de zoektocht naar onze eigen binnenwereld niet eens kunnen of durven te beginnen. Onze binnenwereld waar onze schat zich bevindt: ons hart. Het hart dat we van God gekregen hebben. Het hart waar onze schat verborgen ligt in Christus Jezus. Hallelujah.

Ik zoek God. En God laat mij zoeken naar wie ik ben in Christus. Wie ik ben. Klinkt ook gek misschien. Want we zouden zeggen dat we heel goed weten wie we zijn toch. Mijn eigen antwoord zou zijn: ja, ik weet heel goed wie ik ben. De realistische vraag is of ik dit ook kan en durf te leven. Is wie ik werkelijk ben iemand wie ik durf uit te dragen in het dagelijks leven? Of ben ik bang dat ik word afgewezen als ik echt ga zijn wie ik ben. Voor mij is het antwoord ja. Ik ben bang voor afwijzing. En sterker nog ik wordt afgewezen. Zelfs door broeders en zusters. En die afwijzingen zijn niet altijd even makkelijk, maar gelukkig is het voor een goed doel. Namelijk het volgen van degene die de grootste afwijzingen aller tijden heeft ervaren: Jezus. Hij heeft elke afwijzing die wij ons maar kunnen bedenken beleefd. Dit is dan ook waarvan ik denk waar Christen zijn om draait. Namelijk het oppakken van ons eigen kruis. En meewandelen met Hem die ons is voorgegaan. Misschien hebben we daarom wel voorgangers in kerken. Namelijk: leidende Christenen die ons voorgaan in degene die wij allemaal willen volgen: Christus Jezus naar God de Vader.

Dit volgen is voor mij zien wie ik ben, maar vooral zien wie ik niet ben. En al dat wat niet in mij hoort op te ruimen samen met Christus. En precies dit is waar het bij mij en ik denk heel veel andere Christenen nou net schuurt. Want dit vergt zelfreflectie. Echt willen en durven kijken naar wie je nou werkelijk bent. En alle gedragingen die je bezit en niet van Christus zijn aan te willen kijken. En te willen opruimen. En het meest fantastische van alles is dat we dit in de naam van Koning Jezus mogen doen. En sterker nog. Hij is de enige met wie we dit kunnen doen.

Mijn ervaring is dat zonder Hem niets mogelijk is. En daarom prijs ik Hem. En zie ik mezelf als zeer gezegend dat ik kunst mag uitdragen van de grootste kunstenaar ooit: God. Want zie: al dat geschapen is, is meer kunst dan ik of enig ander ooit op doek zou kunnen krijgen. Zonder Hem is mijn kunst dan ook nergens. Dit alles, dit geduld, deze ingevingen en inspiraties heb ik alleen maar omdat Hij mij hiermee heeft gezegend.

Ik wens je de vrede God in jouw zoektocht met en naar Hem.